In elke levensfase schuilt een eigen schoonheid. Vaak juist in wat we zelf het minst zien. Elk mens is prachtig. Groot of klein, jong of oud. 

​

We leven in een tijd waarin alles snel gaat. Gezichten veranderen, blikken worden volwassener, rimpels vertellen verhalen. Soms sta je even stil en denk je: 'dit wil ik niet vergeten.'
Niet hoe iemand “hoort” te zijn, maar hoe iemand is.

​

In mijn portretten zoek ik niet naar perfectie, maar naar echtheid. Naar dat moment waarop iemand zichzelf even loslaat. Of dat nu een jonge vrouw is die haar kracht nog aan het ontdekken is, of iemand met een leven vol herinneringen in de ogen.

​

Kinderen veranderen bijna ongemerkt, terwijl je kijkt. En dat voelt misschien nog wel het meest kwetsbaar. 
Hun gezichten, hun blikken, hun manier van zijn. 
Kinderportretten gaan voor mij niet over netjes poseren, maar over ruimte geven. Over spelen, bewegen en dagdromen. Over wie het kind nu is. Precies in dit korte, voorbijgaande moment.

​

Deze portretten zijn meer dan een foto.

Het zijn tijdloze kunstwerkjes aan de muur. Beelden die blijven raken, ook jaren later.

Omdat ze niet laten zien hoe je eruitziet, maar wie je bent.